به گزارش خبرنگار مهر، آیین بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و روز پاسداشت زبان فارسی با همکاری مؤسسه میراث مکتوب و مؤسسه آیینه‌دار دوران و با همراهی باغ‌موزه نگارستان دانشگاه تهران برگزار شد. این مراسم به یاد زنده‌یاد استاد دکتر جلال خالقی مطلق، شاهنامه‌پژوه برجسته معاصر، اختصاص داشت و با حضور و سخنرانی جمعی از استادان و پژوهشگران زبان و ادبیات فارسی برگزار شد. اجرای برنامه را دکتر بهرام پروین گنابادی بر عهده داشت.

در آغاز مراسم، اکبر ایرانی به ایراد سخن پرداخت و با قرائت ابیاتی از شعر خوابگاه فردوسی سروده حسین مسرور جلسه را آغاز کرد.

تأکید بر پاسداری از زبان فارسی در افغانستان و دیگر کشورهای فارسی زبان

نخستین سخنران این آیین، بسم‌الله شریف از افغانستان بود. وی در آغاز سخنان خود شاهنامه را نه‌تنها اثری ادبی، بلکه میراثی فرهنگی و هویتی برای همه فارسی‌زبانان جهان دانست و تأکید کرد که امروز جایگاه فردوسی در سطح جهانی مورد توجه و احترام است.

شریف با اشاره به وضعیت زبان فارسی در برخی کشورهای منطقه، به‌ویژه افغانستان، نسبت به چالش‌ها و تهدیدهای پیش‌روی این زبان هشدار داد و پاسداری از آن را مسئولیتی مشترک برای فرهیختگان، نهادهای فرهنگی و دولت‌های فارسی‌زبان دانست.

فردوسی، دین‌مدار خردگرا بود

وی با اشاره به تحولات تاریخی یه دهه اخیر در افغانستان، از تغییر نام و جایگاه زبان فارسی و برخی محدودیت‌ها در کاربرد آن سخن گفت و یادآور شد که زبان فارسی در بخش‌هایی از حوزه تمدنی خود با دشواری‌هایی روبه‌روست. او با استناد به ابیات شاهنامه، فردوسی را دین‌مدار و خردگرا معرفی کرد و افزود که این شاعر بزرگ با بیش از سی سال تلاش، سهمی اساسی در تثبیت و گسترش زبان فارسی داشته است.

شریف در ادامه به جنبه‌های اخلاقی و معنوی شاهنامه نیز اشاره کرد و این اثر را سرشار از مفاهیم انسانی، اخلاقی و دینی دانست. وی در پایان سخنان خود بر ضرورت تربیت «فردوسی‌های زمانه» تأکید کرد و خواستار همکاری و هم‌افزایی نهادهای فرهنگی در ایران، افغانستان و دیگر مناطق حوزه تمدنی ایران برای تقویت جایگاه زبان فارسی شد.